Works of Kavi Yogi NakaSundaran
(காலை சந்தியா வந்தனத்திற்குப் பின், ஆதிசங்கரரின் அத்வைத மடத்தின் அருகில், பிரம்மஸ்ரீ வித்யாஸாகரர் (வயதில் மூத்தவர், அமைதியானவர்) மற்றும் பிரம்மஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாஸ சாஸ்திரிகள் (அளவில் இளையவர், உற்சாகமானவர்) இருவரும் அமர்ந்து தர்மத்தைப் பற்றி உரையாடுகின்றனர்.) ஸ்ரீநிவாஸ சாஸ்திரிகள் (ஸ்ரீநீ): நமஸ்காரம், வித்யாஸாகர ஸ்வாமி! க்ஷேமமா? இந்த பிரம்ம முகூர்த்த வேளையில் தங்களை தரிசித்ததும் மனம் Continue reading மனோதர்மத்தின் மகத்துவம்…
காசியப கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த வித்வான் கேசவ ஐயர், தனது பால்ய சினேகிதரும், வேதாந்தப் புலவருமான சாஸ்திரி மாமாவுடன், ஒரு பிரதோஷ வேளையில், ஆற்றங்கரையில் அமர்ந்து, உலகின் இரட்டைக் கோட்பாடுகளைப் பற்றி விவாதிக்கின்றனர். சாஸ்திரி மாமா: கேசவா! க்ஷேமமா? சௌக்யமா? இந்த பகல் வெளிச்சமும், மாலை நிழலும் கூடும் இந்த சந்தியா வேளையில், ஏதோ ஒரு Continue reading சிவ சக்தி மயம் ஜகத்!!
ஊர் மந்தையில் உள்ள ஆலமரத்தடி. மாலை நேரம். தூரத்தில் கோயில் மணி ஓசை கேட்கிறது. முத்து: என்னவோ தெரியல பெரியசாமியா… மனசு ஒரு நிலைக் கொள்ள மாட்டேங்குது. இந்த உலகத்துல எதைப் பிடிச்சாலும் அது கழுவுற மீன்ல நழுவுற மீனா இருக்கு. நிம்மதின்னு ஒண்ணு தேடிப் போனா, அது எட்டாக்கனியாவே இருக்கு. நீங்கதான் அந்த Continue reading நமக்கென்று வைத்த சேமத் திருவடி!
(ஊர் மந்தையில் இருக்கும் பெரிய ஆலமரத்தடி. மாலை நேரம். சூரியன் மறையும் செந்நிறம் வானமெங்கும் படர்ந்திருக்கிறது. பெரியசாமி திண்ணையில் அமர்ந்து ராமாயணப் புத்தகத்தை மடியில் வைத்திருக்கிறார். மாரியப்பன் கண்கள் கலங்கியபடி அவரிடம் வருகிறான்.) மாரியப்பன்: என்ன நயினா… எப்போ பாத்தாலும் இந்த ராமாயணத்தையே படிச்சுக்கிட்டு இருக்கீயே? அந்த ராமன் சீதாம்மாவை காட்டுக்கு அனுப்பிச்சப்போ உனக்கு Continue reading ராமாயண ரகசியம்!
ஔவையாரின் ஒரு அற்புதமான வெண்பா, மனிதனின் அகங்காரத்தையும், உண்மையான அறிவின் முன்னால் அந்த அகங்காரம் எப்படிச் சிறுத்துப் போகிறது என்பதையும் ஒரு எளிய உவமையால் விளக்குகிறது. இடம்: ஊர் எல்லையில் உள்ள ஆலமரத்தடி. மாலை நேரம். செக்கச் சிவந்த வானம். (பெரியசாமி அமைதியாகத் தூணில் சாய்ந்து அமர்ந்திருக்கிறார். முத்து கையில் ஒரு புத்தகத்துடன் Continue reading கீச்சுக்கீச் சென்னும் கிளி…
சிவராத்திரி சிறப்புப் பதிவு பெரியசாமி: என்னப்பா முத்து? விடியாத காலத்துல இந்த ஏரிக்கரை ஓரம் உக்காந்து என்னத்த யோசிச்சுக் கிட்டு இருக்க? கண்ணுல என்ன அப்பிடி ஒரு தண்ணி? முத்து: அண்ணே… நிம்மதியே இல்லண்ணே. மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பாரம். மனுஷனாப் பொறந்து எத்தனையோ தப்பு தண்டுகளைத் தெரிஞ்சும் தெரியாமலும் செஞ்சுட்டேன். இந்தப் Continue reading பஞ்சு போல் பறக்கும் என்று…
(ஆலமரத்து விழுதுகள் காற்றில் அசைய, தூரத்தில் மாடுகள் வீடு திரும்பும் மணியோசை கேட்கிறது. பெரியசாமி திண்ணையில் அமர்ந்து எதையோ ஆழ்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார். சின்னப்பாண்டி ஓடி வருகிறான்.) சின்னப்பாண்டி: “என்னண்ணே… என்னவோ பெரிய யோசனையில இருக்கீங்க போல? இந்த ஊரே காளமேகப் புலவர் பாடின அந்த ‘தத்தித்தா’ பாட்டைப் பத்திதான் பேசிக்கிடுது. அது என்னவோ Continue reading தத்தித்தா தூதுதி…..
மாரியப்பன்: “என்ன முத்துக்கருப்பண்ணே… என்னவோ யோசனையில இருக்கீய? கையில ஒரு ஓலைச்சுவடியப் புடிச்சுக்கிட்டு, கண்ணுல தண்ணி தளும்பத் தளும்ப எதையோ முணுமுணுக்கறீயே… என்ன விஷயம்?” முத்துக்கருப்பன்: “வா மாரியப்பா… உட்காரு. இது வெறும் ஓலையில்லப்பா, இது மனுஷப் பிறவியோட ஒட்டுமொத்தக் கணக்கையும் தீர்த்து வைக்கிற ‘செட்டில்மென்ட் பேப்பர்’. பட்டினத்தாருக்கு அந்த அண்ணாமலையான் கொடுத்த ஞானப் Continue reading காது அற்ற ஊசியும் வாராது காண்..
ஒரு மாலை நேரம். ஊர் மந்தையில் இருக்கும் அந்தப் பெரிய ஆலமரத்து அடியில், வேலையை முடித்துவிட்டு வந்து அமர்கிறார்கள் ‘பெரியசாமி’யும் ‘சின்னசாமி’யும். பெரியசாமி கொஞ்சம் வேதாந்தம் அறிந்தவர், ஆவுடை அக்காள் பாடல்களில் தோய்ந்தவர். சின்னசாமி ஏதோ ஒரு தேடலில் இருப்பவன். காற்றில் ஆவுடை அக்காளின் அந்தத் தத்துவப் பாடல் எங்கோ ஒரு மூலையில் ஒலிப்பது போல Continue reading யாரடா உன்னை அறிந்து…
வேலப்பன்: என்னவோ போங்க மருதப்பண்ணே… உலகம் போற போக்கப் பாத்தா பயமா இருக்கு. இன்னைக்கு எவனொருவன் அடுத்தவன் தலையில மிளகாய் அரைச்சு, பொய் சொல்லி, ஏமாத்தி காரியம் சாதிக்கிறானோ… அவனைத்தான் ஊரே ‘சாமர்த்தியசாலி’னு கொண்டாடுது. நேர்மையா இருக்கிற நம்மள மாதிரி ஆளுகளை ‘இளிச்சவாயன்’னு ஒதுக்கி வைக்குதுண்ணே! மருதப்பன்: வேலப்பா… பதறாதே. நீ பாக்குறது வெறும் Continue reading யார் சாமர்த்தியசாலி?