Works of Kavi Yogi NakaSundaran
சிவராத்திரி சிறப்புப் பதிவு பெரியசாமி: என்னப்பா முத்து? விடியாத காலத்துல இந்த ஏரிக்கரை ஓரம் உக்காந்து என்னத்த யோசிச்சுக் கிட்டு இருக்க? கண்ணுல என்ன அப்பிடி ஒரு தண்ணி? முத்து: அண்ணே… நிம்மதியே இல்லண்ணே. மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பாரம். மனுஷனாப் பொறந்து எத்தனையோ தப்பு தண்டுகளைத் தெரிஞ்சும் தெரியாமலும் செஞ்சுட்டேன். இந்தப் Continue reading பஞ்சு போல் பறக்கும் என்று…
(ஆலமரத்து விழுதுகள் காற்றில் அசைய, தூரத்தில் மாடுகள் வீடு திரும்பும் மணியோசை கேட்கிறது. பெரியசாமி திண்ணையில் அமர்ந்து எதையோ ஆழ்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார். சின்னப்பாண்டி ஓடி வருகிறான்.) சின்னப்பாண்டி: “என்னண்ணே… என்னவோ பெரிய யோசனையில இருக்கீங்க போல? இந்த ஊரே காளமேகப் புலவர் பாடின அந்த ‘தத்தித்தா’ பாட்டைப் பத்திதான் பேசிக்கிடுது. அது என்னவோ Continue reading தத்தித்தா தூதுதி…..
மாரியப்பன்: “என்ன முத்துக்கருப்பண்ணே… என்னவோ யோசனையில இருக்கீய? கையில ஒரு ஓலைச்சுவடியப் புடிச்சுக்கிட்டு, கண்ணுல தண்ணி தளும்பத் தளும்ப எதையோ முணுமுணுக்கறீயே… என்ன விஷயம்?” முத்துக்கருப்பன்: “வா மாரியப்பா… உட்காரு. இது வெறும் ஓலையில்லப்பா, இது மனுஷப் பிறவியோட ஒட்டுமொத்தக் கணக்கையும் தீர்த்து வைக்கிற ‘செட்டில்மென்ட் பேப்பர்’. பட்டினத்தாருக்கு அந்த அண்ணாமலையான் கொடுத்த ஞானப் Continue reading காது அற்ற ஊசியும் வாராது காண்..
ஒரு மாலை நேரம். ஊர் மந்தையில் இருக்கும் அந்தப் பெரிய ஆலமரத்து அடியில், வேலையை முடித்துவிட்டு வந்து அமர்கிறார்கள் ‘பெரியசாமி’யும் ‘சின்னசாமி’யும். பெரியசாமி கொஞ்சம் வேதாந்தம் அறிந்தவர், ஆவுடை அக்காள் பாடல்களில் தோய்ந்தவர். சின்னசாமி ஏதோ ஒரு தேடலில் இருப்பவன். காற்றில் ஆவுடை அக்காளின் அந்தத் தத்துவப் பாடல் எங்கோ ஒரு மூலையில் ஒலிப்பது போல Continue reading யாரடா உன்னை அறிந்து…
வேலப்பன்: என்னவோ போங்க மருதப்பண்ணே… உலகம் போற போக்கப் பாத்தா பயமா இருக்கு. இன்னைக்கு எவனொருவன் அடுத்தவன் தலையில மிளகாய் அரைச்சு, பொய் சொல்லி, ஏமாத்தி காரியம் சாதிக்கிறானோ… அவனைத்தான் ஊரே ‘சாமர்த்தியசாலி’னு கொண்டாடுது. நேர்மையா இருக்கிற நம்மள மாதிரி ஆளுகளை ‘இளிச்சவாயன்’னு ஒதுக்கி வைக்குதுண்ணே! மருதப்பன்: வேலப்பா… பதறாதே. நீ பாக்குறது வெறும் Continue reading யார் சாமர்த்தியசாலி?
(இடம்: காவேரி நதிக்கரை. சந்தியாவந்தனம் முடித்துவிட்டு, கையில் ஜபமாலையுடன் வைத்யநாத சாஸ்திரிகள் அமர்ந்திருக்கிறார். ராமநாதன் ஆவலுடன் அவர் அருகில் வந்து நமஸ்காரம் செய்கிறான்.) ராமநாதன்: நமஸ்காரம் சாஸ்திரிகளே! க்ஷேமமா? இன்னிக்கு உங்க முகம் ஒரு விசேஷமான தேஜஸோட பிரகாசிக்கிறதே… என்ன விசேஷம்? ஏதாவது விசேஷமான ஸ்தோத்திரம் மனசுல ஓடிக்கொண்டிருக்கோ? வைத்யநாத சாஸ்திரிகள்: வாப்பா Continue reading பொய்யடியேன்…
பெரியசாமி: “ஏம்பா சின்னப்பாண்டி… இப்படி வந்து ஒக்காரு. என்னப்பா, உடம்பு என்னவோ பண்ணுதுங்கிறியே, என்னாச்சு?” சின்னப்பாண்டி: “என்னத்தச் சொல்ல பெரியண்ணே… வயசு ஏறிப்போச்சுல? கண்ணு மங்குது, காது சரியா கேக்கல. இந்த உடம்பு நம்ம பேச்சு கேக்க மாட்டேங்குதுண்ணே. ஏதோ ஏனோதானோன்னு ஓடிக்கிட்டு இருக்கு.” பெரியசாமி: “ஆமாப்பா… இதுக்குத்தான் அருணகிரிநாதர் அப்பவே பாடி Continue reading தொண்டு கிழவன் இவன் ஆர்?
(இங்கு இந்த மந்திரம் குறிப்பிட்டாலும் குரு முகமாக உபதேசம் வாங்கிக் கொண்டு ஜெபித்தல் முறை என்பது பெரியோர் வாக்கு) பெரியசாமி: ஏலே முத்து… என்னடா விபரீதம்? இந்தச் சாமத்துல ஊர் எல்லையில வந்து உக்காந்துக்கிட்டு, ஆத்தா முன்னாடி எதுக்குடா இப்படி கண்ணுத் தண்ணி வடிக்கிற? மவராசனாட்டம் இருக்க வேண்டியவன் இப்படி ஒடுங்கிப் போயிக் கெடக்கிறியே? Continue reading நம்பிக்கையால் தப்பிக்கும் சின்னக் குருவி…
(இடம்: ஊர் மந்தையில் இருக்கும் அரசமரத்தடி மேடை. மாலை மங்கும் நேரம். தூரத்தில் கோயில் மணி ஓசை கேட்கிறது. முனுசாமி பெரியவர் கையில் ஒரு மாலையுடன் அமர்ந்திருக்க, காசி சற்று யோசனையுடன் அங்கு வருகிறான்.) காசி: என்ன பெரியவரே… இந்த வயசான காலத்துலயும் விடாம இந்தத் திருநீறையும் மாலையையும் பிடிச்சுகிட்டு இருக்கீங்களே? எனக்கு ஒரு Continue reading ஆலயம் கட்டுதல்/பராமரிப்பு ஏன்?
“மன வியால கிம்” என்ற ஒரு தியாகராஜ ஸ்வாமிகளின் நளினகாந்தி ராக கிருதி, வெறும் இசைப் பாடல் மட்டுமல்ல; அது ஒரு ஜீவாத்மா தன் மனதோடு நடத்தும் மகா யுத்தம், ஒரு வேதாந்த உபதேசம். இதை ஒரு அழகான உரையாடல் மூலமாகப் பார்ப்போம். இடம்: காவேரி நதிக்கரை, ஒரு புராதனமான அக்ரஹாரத்துத் திண்ணை. மாந்தர்கள்: Continue reading மனம் பாடும் நளின காந்தி…